14 - إنّ أوقاتك أجزاء عمرك ، فلا تنفد ( فلا تنفذ ) لك وقتا إلّا فيما ينجيك ( في غير ما ينجيك ) 3642 . 15 - في كلّ وقت عمل 6458 . 16 - يأتي على النّاس زمان لا يبقى من القرآن إلّا رسمه ، و لا من الإسلام إلّا اسمه ، مساجدهم يومئذ عامرة من البنى ( البناء ) ، خالية ( خرّاب ) عن الهدى 11044 . 17 - يأتي على النّاس زمان لا يقرّب فيه إلّا الماحل ، و لا يستظرف فيه إلّا الفاجر ، و لا يضعّف فيه إلّا المنصف ، يعدّون الصّدقة غرما ، و صلة الرّحم منّا ، و العبادة استطالة على النّاس ، و يظهر عليهم الهوى ، و يخفى بينهم الهدى 11045 . 14 - براستى كه اوقات تو اجزاء عمر تواند ، پس وقتى را براى خود صرف مكن و بسر مبر مگر در آنچه رستگارى دهد تو را . 15 - در هر وقتى عملى است ( پس نبايد هيچ وقتى را بيهوده صرف كرد ) . 16 - ( اين فرازها در حكمت 361 نهج البلاغه ايراد گرديده است ) بر مردم روزگارى خواهد آمد كه از قرآن باقى نماند مگر نشان آن ، و نه از اسلام مگر نام آن ، مسجدهايشان در آن روز از جهت بنا آباد ، از هدى ( و يافتن راه حق ) خالى خواهد بود ( و در نهج البلاغه اضافاتى دارد : كه ساكنان آنها و آباد كنندگانشان بدترين مردم اهل زمين هستند از آنها فتنه و آشوب بيرون آمده ، و در آنان گناه جاى گيرد ) . 17 - بر مردم روزگارى آيد كه مقرب در آن نگردد مگر نمّام و حيله‌گر ( كسانى كه كارشان چغلى است ) و زيرك شمرده نمى شود مگر گنهكار ، و ناتوان به حساب نيايد مگر منصف ، صدقه را غرامت و تاوان شمرده ، وصله رحم را منّت ، و عبادت را وسيله فخر و مباهات بر مردم ، و بر آنها هوا و خواهش آشكار گشته ، و هدايت و يافتن راه حق ميانشان پنهان خواهد بود .